Toch een bankje voor de vermoeide museumbezoeker
Even lijkt filminleider Daan Josee samen te vallen met Klaus Schuwerk, architect van het nieuwe Nationaal Museum in Oslo, als hij vertelt over het gebogen kantoor dat hij ontwierp voor Staatsbosbeheer langs de weg van Apeldoorn naar Hoenderloo. Ze wilden er een recht stuk aan en Josee vond dat niet passen in zijn ontwerp. “Ik verwees als voorbeeld naar een sollicitatiebrief. Al je kwaliteiten staan erin, maar hij staat ook vol met spelfouten. Werkt dat? Nee.” Dus een ontwerp met “spelfouten” gaat ook niet werken.
Grootse kunst
In de documentaire The New Museum van Birgitte Sigmundstad, op 21 mei vertoond bij Cinema Rondeel in MIMIK, is architect Schuwerk (Kleihues + Schuwerk Architekten) net zo stellig. Nee, in de buitenruimte van het museum is geen plek meer voor de boom die er staat, en bankjes voor bezoekers zijn al evenzeer taboe. Het gaat om de grootsheid van het gebouw, die de grootsheid van de museumcollectie en van kunst in het algemeen moet weergeven.
Net als bij de keuze van het materiaal voor de gevel, ook daar is de Duitse architect heel stellig. Hij schreef Noors graniet voor, een museum geworteld in de omgeving. De verbijstering, de walging haast, staat op zijn gezicht als de directie omwille van de kosten goedkoper graniet uit China aandraagt.
Achterhaald beeld
Na afloop van de film, goed ontvangen op het Architectuur Film Festival in Rotterdam, afgelopen oktober, en in MIMIK goed voor een volle zaal, geeft Josee aan het met Schuwerk eens te zijn over de keuze van Noors graniet, maar afstand te doen van zijn stelligheid over de boom en de bankjes. “Het beeld van de architect als onaanraakbare kunstenaar die tempels bouwt voor de eeuwigheid is achterhaald. Het overgrote deel van de architecten is dienstbaar en inlevend en zal geen bankje weigeren voor vermoeide bezoekers.’’